Καταγγελία της επίθεσης στον καθηγητή Βασίλη Νιτσιάκο.

Η ομάδα του ΜεΡΑ25 Ιωαννίνων καταγγέλλει την αδικαιολόγητη και απρόκλητη βία, λεκτική και σωματική και με απειλές, από ακροδεξιούς, κατά του Καθηγητή Βασίλη Νιτσιάκου, της Κοινωνικής Λαογραφίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Το ερευνητικό και συγγραφικό του έργο εστιάζεται σε ζητήματα κοινωνικών μετασχηματισμών των παραδοσιακών δομών, συγκρότησης και χρήσης του 'παραδοσιακού' πολιτισμού, διαλόγου της λαογραφίας με άλλες επιστήμες, καταγραφής και μελέτης του μουσικού πολιτισμού, ενώ στην τρέχουσα δεκαετία εστιάζεται σε θέματα μετανάστευσης και ταυτοτήτων και εθνογραφίας συνοριακών περιοχών στα Ελληνο-αλβανικά σύνορα. Μέσα δηλαδή σε συγχυσμένους και σκοτεινούς καιρούς, ο κύριος Βασίλης Νητσιάκος εκπροσωπεί την νηφάλια, και αδέσμευτη φωνή της επιστήμης γύρω από μια σειρά εθνικά και πολιτισμικά ζητήματα, τα οποία ζητήματα προσπαθούν, διάφορες  ακροδεξιές δυνάμεις να καπηλευτούν ώστε να εκμεταλλευτούν τις ευαισθησίες του κόσμου, για τους δυστοπικούς σκοπούς τους.

Άνθρωποι σαν αυτόν δεν τραυματίζονται,δεν υποχωρούν γιατί έχουν να κάνουν πάρα πολλά ακόμη. Στεκόμαστε ολόψυχα δίπλα του.

ΜέΡΑ25 Ιωαννίνων.

Περί δημοσίων χρεών και δημοσιονομικών πλεονασμάτων. Του Καλλίνικου Κ. Νικολακόπουλου *

Η νεοφιλελεύθερη προπαγάνδιση των εγκληματικών πολίτικων του ΔΝΤ από την «Καθημερινή»   

 Έρχεται η «Καθημερινή» να «σπεκουλάρει» και να προπαγανδίσει ύπουλα υπέρ του νεοφιλελευθερισμού. 

 Αυτά κράτη δεν είναι κι ούτε πρόκειται ποτέ να γίνουν ιδιωτικές επιχειρήσεις, ούτε βέβαια μπορούν να σταματήσουν να υπάρχουν, όπως οποιασδήποτε νομικής μορφής ιδιωτική επιχείρηση. 

 Αυτά είναι αυτονόητα για οποιονδήποτε εχέφρονα οικονομολόγο, με στοιχειώδη γνώση δημόσιας οικονομικής.

 Το ότι το δημόσιο χρέος έφτασε σε δυσθεώρητα ύψη, ως ποσοστό του ΑΕΠ, στην περίπτωση της Ελλάδας και σε μικρότερο βαθμό σε άλλες ευρωζωνικές χώρες, είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής εγκληματικών μνημονικών πολιτικών, που συρρίκνωσαν το ΑΕΠ που στην περίπτωση της Ελλάδας έφτασε στο 25% περίπου, έμπνευσης του αμαρτωλού ΔΝΤ σε συνεργασία με τους «θεσμούς» της ευρωζώνης. 

Τα προβλεπόμενα δημοσιονομικά πρωτογενή πλεονάσματα για σειρά ετών είναι εγκληματικά στις περιπτώσεις της Κύπρου και της Ελλάδας, όντας παγκόσμιο ρεκόρ στην παγκόσμια οικονομική ιστορία διαχρονικά, και σε μικρότερο βαθμό για τις άλλες εμφανιζόμενες ευρωζωνικές χώρες. 

Προσέξτε ότι το ιαπωνικό δημόσιο χρέος προβλέπεται σταθεροποιημένο στο ποσοστό του 235% περίπου του ΑΕΠ της χώρας και ότι το αμερικάνικο δημόσιο χρέος προβλέπεται να συνεχίσει να αυξάνεται με επιταχυνόμενο ρυθμό. Η Ιαπωνία δεν αντιμετωπίζει ουσιαστικό πρόβλημα, γιατί άνω του 90% του δημόσιου χρέους της είναι εσωτερικό κι όχι εξωτερικό, δηλαδή αυτό οφείλεται σε Ιάπωνες πολίτες κι εξυπηρετείται κανονικά ανακυκλούμενο.

Aν ήταν επιχείρηση θα είχε μάλλον κλείσει με τόσο αρνητική καθαρή θέση.

Πρόκειται, όμως, για το ελληνικό κράτος το οποίο, όπως αποκαλύπτει χθεσινή έκθεση του ΔΝΤ, κατέχει αρνητικά πρωτεία μεταξύ 69 χωρών στο ισοζύγιο μεταξύ των υποχρεώσεών του και του ενεργητικού του, δηλαδή των περιουσιακών του στοιχείων, χρηματοοικονομικών και μη.

Προφανώς, λόγω του μεγάλου απόλυτου ύψους του ελληνικού δημοσίου χρέους, η καθαρή θέση της Ελλάδας είναι αρνητική, ίση με το 111% του ΑΕΠ της.

Στο άλλο άκρο βρίσκεται η Νορβηγία με θετική καθαρή θέση ίση με το 348% του ΑΕΠ της. Συνολικά, μελετήθηκαν 69 χώρες, που αντιπροσωπεύουν το 59% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Οπως σημειώνει η έκθεση, το ενεργητικό των χωρών του δείγματος είναι κατά μέσον όρο 102% του ΑΕΠ τους, με τη Νορβηγία να προηγείται και πάλι με 398% του ΑΕΠ της και την Ινδία στην τελευταία θέση με 21% του ΑΕΠ της. Οι υποχρεώσεις από την άλλη πλευρά είναι στο 70% του ΑΕΠ κατά μέσον όρο. Ετσι, προκύπτει η καθαρή θέση, που στην περίπτωση της Ελλάδας είναι αρνητική.

ΕΦΗΜΕΡΊΔΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 10.10.2018 : 

Αν το κράτος ήταν επιχείρηση, θα είχε βάλει λουκέτο

ΕΙΡΗΝΗ ΧΡΥΣΟΛΩΡΑ

Τα πλεονάσματα

 Στην έκθεση Fiscal Monitor, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα ενόψει της συνόδου στο Μπαλί, το Ταμείο προβλέπει για την Ελλάδα επίτευξη του στόχου για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ, όχι όμως και υπερπλεονάσματα, όπως υπολογίζει η κυβέρνηση, φιλοδοξώντας να τα μοιράσει ως κοινωνικό μέρισμα ή για να καλύψει μέρος των αντιμέτρων, που μπορεί να θυσιαστούν για να μην περικοπούν οι συντάξεις.

Το ΔΝΤ εκτιμά ότι το πρωτογενές πλεόνασμα φέτος θα φτάσει το 3,5% του ΑΕΠ, έναντι προηγούμενης πρόβλεψής του την άνοιξη για 2,9% του ΑΕΠ, ενώ αμετάβλητη άφησε την εκτίμησή του ότι στο ίδιο επίπεδο, 3,5% του ΑΕΠ, θα διατηρηθούν τα πρωτογενή πλεονάσματα και τα επόμενα χρόνια ώς το 2022, όπως προβλέπει η σχετική δέσμευση με τους δανειστές. Η κυβέρνηση, όμως, έχει διαφορετική εκτίμηση. 

Στο προσχέδιο προϋπολογισμού εκτιμά ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι φέτος 3,74% του ΑΕΠ και το 2019 θα ανέβει στο 4,14% του ΑΕΠ, ενώ το μεσοπρόθεσμο προβλέπει ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα ανέβει στο 4,15% το 2020, στο 4,53% το 2021 και στο 5,19% το 2022. Ετσι προέκυψαν oι παροχές 3,5 δισ. ευρώ που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις εαρινές προβλέψεις της εκτιμούσε πως το πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι 3,7% του ΑΕΠ φέτος και το 2019.

Βελτιωμένες σε σχέση με τις αντίστοιχες της περασμένης άνοιξης είναι, εξάλλου, οι προβλέψεις του Ταμείου για το δημόσιο χρέος, καθώς εν τω μεταξύ μεσολάβησαν και οι αποφάσεις του Eurogroup για τα μεσοπρόθεσμα μέτρα.

Ετσι, το ΔΝΤ εκτιμά τώρα ότι το χρέος διαμορφώνεται ως εξής: 188,1% του ΑΕΠ φέτος, (έναντι προηγούμενης πρόβλεψης 191,3% του ΑΕΠ), 176,9% του ΑΕΠ το 2019 (έναντι 181,8% του ΑΕΠ), 169,3% του ΑΕΠ το 2020 (έναντι 177% του ΑΕΠ), 162,7% το 2021 (έναντι 172,2%), 155,1% του ΑΕΠ το 2022 (έναντι 168,7% του ΑΕΠ) και 151,1% του ΑΕΠ το 2023, (έναντι 165,1% του ΑΕΠ). Η κυβέρνηση εκτιμά στο προσχέδιο προϋπολογισμού ότι το χρέος θα διαμορφωθεί φέτος στο 183% και το 2019 στο 170% του ΑΕΠ. Η ανάλυση βιωσιμότητας χρέους της Κομισιόν, εξάλλου, του περασμένου Ιουνίου προβλέπει ότι το δημόσιο χρέος θα διαμορφωθεί στο 188% του ΑΕΠ το 2019 και στο 169,9% το 2020. Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος βρίσκεται σήμερα στο Χονγκ Κονγκ, όπου θα συνεχίσει τις επαφές του με εκπροσώπους επενδυτικών οίκων, μετά τις χθεσινές συναντήσεις του στη Σιγκαπούρη. 

 Στη συνέχεια θα μεταβεί στο Μπαλί για τη σύνοδο του Ταμείου, όπου είναι πιθανό να συναντηθεί με την επικεφαλής του Κριστίν Λαγκάρντ, όπως κατά παράδοση γίνεται τα τελευταία χρόνια. Το ΔΝΤ παραμένει στην ομάδα των δανειστών που ασκούν τη μεταμνημονιακή εποπτεία.

 Αν και με λιγότερο καθοριστικό ρόλο, το Ταμείο επηρεάζει με τις θέσεις του τη στάση των αγορών. ΄Ετσι, ο υπουργός Οικονομικών θα θελήσει προφανώς να επιχειρηματολογήσει υπέρ της μη μείωσης των συντάξεων, καθώς το Ταμείο επιμένει πως το συγκεκριμένο μέτρο είναι διαρθρωτικό και πρέπει να διατηρηθεί.

 * Οικονομολόγος (πτυχιούχος οικονομικών επιστημών, 2ετές μεταπτυχιακό διοίκησης επιχειρήσεων στην τραπεζική/χρηματοοικονομική, 2ετές μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στα οικονομικά και διοίκηση μονάδων υγείας) – Αναλυτής Πληροφοριακών Συστημάτων (2ετές μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στα πληροφοριακά συστήματα), μέλος του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ερευνών Κοινωνικής και Οικονομικής Πολιτικής, email:nikokal02@yahoo.gr, website: www.kallinikosnikolakopoulos. blοgspot.com

Εκδήλωση: Η Ελλάδα, η Μέση Ανατολή και ο Σύγχρονος κόσμος-Λογικές πολέμου/ Yποσχέσεις ειρήνης.

Η Μέση Ανατολή υπήρξε από αρχαιοτάτων χρόνων, ένας χώρος συνύπαρξης διαφόρων πολιτισμών και λαών, αλλά και ένας χώρος στον οποίο δεν έλειψαν και δεν λείπουν ούτε και σήμερα οι συγκρούσεις:  Σήμερα θα μπορούσαμε άνετα να περιγράψουμε το μεσανατολικό περιβάλλον που το  διαμόρφωσαν και συνεχίζουν να το διαμορφώνουν οι πολιτικοοικονομικές και πολιτισμικές συνθήκες ως μια συνεχής «παλαίστρα» που διαδραματίζεται ένας συνεχής αγώνας επιβίωσης μεταξύ  διαφόρων λαών και πολιτισμών.

Η αποικιοκρατία έχει σίγουρα παίξει  καταλυτικό ρόλο, στην σημερινή εικόνα της Μέσης Ανατολής. Ο Ιμπεριαλισμός έχει καταφέρει τουλάχιστον από την πετρελαϊκή κρίση και έπειτα να διαμορφώσει λίγο ως πολύ, τον γεωστρατηγικό χάρτη  των συγκρούσεων και των συμμαχιών, στην περιοχή. Η δημιουργία τεχνητών διαχωρισμών, μέσω της θρησκείας και του πολιτισμού και οι κατ επέκταση αντιθέσεις, ήταν το χαρτί του Δυτικού Ιμπεριαλισμού στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, ο οποίος πατούσε πάνω σε αιώνες θρησκευτικών διαμαχών που μαστίζουν την περιοχή. Σήμερα που οι ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις οξύνονται, τί ρόλο παίζει η νέο-αποικιοκρατική όψη της Δύσης στα δυσεπίλυτα μεσανατολικά ζητήματα;

Το κράτος του Ισραήλ έχοντας επιλεγεί ως ο σταθερότερος πολιτικός και οικονομικός σύμμαχος της δύσης είναι αυτό  που καταπιέζει  και απειλεί ευθέως την παρουσία των Παλαιστινίων  στην Λωρίδα της Γάζας. Γιατί η Ευρώπη εθελοτυφλεί μπροστά στον μεθοδευμένο αφανισμό και την καθημερινή εξόντωση του Παλαιστινιακού λαού;  Ποια είναι η θέση που επιθυμούν οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες για τους λαούς της Μέσης Ανατολής, στον παγκόσμιο χάρτη και στο παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό  σύστημα; Ποιες είναι οι υποσχέσεις ειρήνης, που όμως διέπονται και καθορίζονται από τις λογικές του πολέμου;  Ο φυλετισμός του Ισραηλινού κράτους, είναι εν τέλει ένας πηγαίος ρατσισμός, ή μήπως ένα τεχνητό κατασκεύασμα που μπορεί να ανατραπεί , με επιθέσεις φιλίας στον Ισραηλινό λαό ; Πως μπορούν να οργανωθούν νέοι δίαυλοι επικοινωνίας με τον λαό και την Αριστερά του Ισραήλ;

Η θρασύδειλη και αναποτελεσματική διαχείριση του Συριακού ζητήματος, από την άλλη, χειροτερεύει αντί να βελτιώσει την κατάσταση στην Μέση Ανατολή. Την στιγμή που η Δύση στηρίζει το αποκρουστικό Σαουδαραβικό καθεστώς, που διεξάγει μια ανελέητη σφαγή στην Υεμένη, ταυτόχρονα  προτάσσει το πρόσωπο του φιλελεύθερου Ιμπεριαλισμού και την πολιτική της ανατροπής καθεστώτων, όπως την γνωρίσαμε στο Ιράκ το 2003.                                                                                
Η τριακονταετής εμπλοκή της Δύσης στη περιοχή της Συρίας, είναι αποδεικτικό πειστήριο της, έως τώρα ανικανότητας της να δώσει μια ομαλή και μοναδική λύση στο Μεσανατολικό . Πώς όμως, μπορεί να γίνει εφικτή μια γενική πολιτική λύση στο Μεσανατολικό –κομμάτι του οποίο είναι και το Συριακό ζήτημα; Είναι καθήκον μας ως Ευρωπαίοι πολίτες, να ηγηθούμε μιας τέτοιας προσπάθειας, που πάνω από όλα θα βάζει την ειρήνη και τα συμφέροντα του Συριακού λαού.

H Eλλάδα μέσα σε όλα αυτά, στην πάροδο του ιστορικού χρόνου,  κατείχε και κατέχει κομβικό ρόλο. Η Κρήτη και η Κύπρος είναι δύο σημεία, όπου οι συγκρούσεις για την ώρα μπορεί να φαίνεται πως βρίσκουν μια λωρίδα σταθερότητας και εξομάλυνσης, όμως στην πραγματικότητα είναι δύο ευαίσθητες γεωπολιτικές  γέφυρες που ενώνουν την Ευρώπη με την Μέση Ανατολή. Ο φόβος ότι ο πόλεμος και οι συγκρούσεις, δεν θα αργήσουν να μετατοπιστούν και εκεί, είναι πάντα παρών.           Η στάση της Ελλάδας, αλλά και των συμμαχιών που σταθερά επέλεγε μεταπολεμικά ετεροκαθορίζονταν από τα ευρύτερα συμφέροντα που η Ευρώπη και οι ΗΠΑ φαινόταν να είχαν  στην περιοχή. Η σημερινή αξονική συμμαχία Ελλάδας-Κύπρου –Ισραήλ και Αιγύπτου, δεν είναι παρά μια προβληματική συμμαχία, καθώς η Ελλάδα προσδένεται στο άρμα συμφερόντων καταπιεστικών  και εν γένει προβληματικών καθεστώτων, που το μόνο που κάνουν είναι να εντείνουν την αποσταθεροποίηση στην περιοχή.

Μια ρεαλιστική διεθνιστική αλληλεγγύη φαίνεται να είναι μια από τις απαντήσεις   τις οποίες η Αριστερά και τα προοδευτικά κινήματα προτάσσουν, ως αντίδοτο  τόσο στην εθνική περιχαράκωση –με εθνικιστική απόκλιση- όσο  και σε έναν  αλά καρτ διεθνισμό.  Έχουμε ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε, η Ελλάδα να γίνει φορέας ενός  ουσιαστικού διεθνισμού με στόχο και όραμα μια πολύ-πολική εξωτερική πολιτική. Ως αναπόσπαστο μέρος της Ευρώπης, η Ελλάδα πρέπει να δημιουργήσει στον Μεσανατολικό χάρτη σχέσεις πολιτιστικές ,οικολογικές και εμπορικές αλλά στην βάση των νέων τεχνολογιών και της πράσινης ανάπτυξης,  με όλους τους λαούς, σε μια στερεή διεθνιστική βάση – του μόνου αντίδοτου   της παγκοσμιοποίησης ,  της εθνικιστικής απομόνωσης και του θρησκευτικού φονταμενταλισμού.

Η Ελλάδα στον σύγχρονο κόσμο, και ιδιαίτερα στο Μεσανατολικό χάρτη, μπορεί και πρέπει να εξελιχτεί σαν κόμβος , που με αρχή  τον διεθνισμό στην άσκηση της  εξωτερικής πολιτικής  , να δείξει τον δρόμο στους Ευρωπαϊκούς λαούς, για μια άλλη ματιά  στον πολύπαθο χώρο της Μέσης Ανατολής. Μια ματιά, ειρήνης και συμφιλίωσης και νέων δυνατοτήτων  στον 21^ο αιώνα.

Σας καλούμε όλους στις 20 Οκτωβρίου, ώρα 7:30 μ.μ.,  στην Αίθουσα Εκδηλώσεων Ε.Η.Μ «Κ. Κατσάρης» (Παρασκευόπουλου 4, Ιωάννινα).

-Την συζήτηση θα πλαισιώσουν ως κεντρικοί ομιλητές:

* O Erik Edman, Εκπρόσωπος της Πολιτικής Γραμματείας του ΜέΡΑ25.

*O Λάμπρος Φλιτούρης, Επίκουρος Καθηγητής  Σύγχρονης Ιστορίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

*Ο Ευάγγελος Πισσίας, Διδάκτωρ Διεθνών και Οικονομικών σχέσεων.

-Στην συζήτηση παρεμβαίνει :

     

*O Εσσάμ Αλαντάσι, ακτιβιστής μέλος του «Ένα καράβι για τη Γάζα».

       Θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση. 

ΜέΡΑ25 Ιωαννίνων. 

Δεν αξίζει να τσακωνόμαστε για το "Μακεδονικό" (και για οτιδήποτε άλλο).

Του Νίκου Βακολίδη (Μέλος Α.Ο Ιωαννίνων 1 Diem25 -Μέρα25 ). 

Ο Βίκτωρ Ορμπαν υπονομεύει και πάλι την προώθηση λύσεων που εξυπηρετούν την Ελλάδα, τα Σκόπια και τη σταθεροποίηση της περιοχής των Βαλκανίων καθώς και την ίδια την ευρωπαϊκή προοπτική.

 Ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας δημοσίευσε ένα βίντεο το Σάββατο 2 Ιουνίου, υποστηρίζοντας τις προσπάθειες του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης της πΓΔΜ να εμποδίσει τη λύση της διαμάχης για το μακροχρόνιο όνομα με την Ελλάδα.Στο βίντεο μήνυμα του, ο Orbán, ο οποίος είναι επίσης μέλος του ΕΛΚ, χαιρέτισε τους "σοφούς και θαρραλέους ηγέτες του κόμματος ... που δεν θα υποκύψουν κάτω από την πίεση ξένων δυνάμεων".

Όλα αυτά, το Σάββατο, 2 Ιουνίου, τη στιγμή που χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν υπέρ του μακεδονικού εθνικιστικού κόμματος αντιπολίτευσης VMRO-DPMNE (ΣΕΚ) στα Σκόπια και κατά των συνομιλιών μεταξύ της κυβέρνησής τους και της Αθήνας για την εξεύρεση λύσης στη διαμάχη για το όνομα που εμποδίζει και την ένταξη στην ΕΕ.

Στο μεταξύ ορισμένες κυβερνήσεις , που εμφανίζονται να θεωρούν τους Έλληνες "ξεροκέφαλους" όσον αφορά το ονοματολογικό, συμμαχούν με τον Ορμπαν και υιοθετούν τις απόψεις του σε σημαντικά ζητήματα. Η νέα κυβέρνηση της Ιταλίας με υπουργό εσωτερικών τον Ματτεο Σαλβινι, γραμματέα της Λεγκας του Βορρά , πλησιάζει τον Βικτορ Ορμπαν αλλά και άλλους ευρωσκεπτικιστες πρωθυπουργούς που έχουν λάβει σκληρά μέτρα κατά των μεταναστών. 

Ο Σαλβινι αποκάλυψε ότι είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Ούγγρο πρωθυπουργό, γνωστό για τον παραμεθόριο τοίχο που χτίστηκε με απόφαση του κατά της άφιξης των αιτούντων άσυλο.

Ο άξονας Ρώμη-Βουδαπέστη φαίνεται να διευρύνει τις επαφές του και με την Αυστρία υπό την ηγεσία του ακροδεξιού Sebastian Kurz. Στην πραγματικότητα, η Βιέννη έχει γνωστοποιήσει ότι η Ιταλία είναι «ισχυρός σύμμαχος» στο θέμα της μετανάστευσης.

Το ευρωσκεπτικιστικο μέτωπο εμφανίστηκε στο Συμβούλιο Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, στο οποίο είναι σε διαβούλευση η βουλγαρική πρόταση για την αναθεώρηση του κανονισμού του Δουβλίνο ΙΙΙ, αυτού που αναφέρει ότι - όταν φτάνουν στην Ευρώπη - οι μετανάστες είναι ευθύνη αποκλειστικά των χωρών πρώτης άφιξης τους. Φτάνοντας στο Λουξεμβούργο για τη συνάντηση με άλλους Υπουργούς Εσωτερικών, ο Αυστριακός Υπουργός Herbert Kickl είπε ότι αν - όπως αναμένεται - τώρα δεν έρθει σε οποιαδήποτε συμφωνία για τη μεταρρύθμιση της Δουβλίνο ΙΙΙ, τότε τον Σεπτέμβριο (όταν η Προεδρία θα είναι στην Αυστρία), «Θα ανακοινώσω κάτι σαν μια μικρή επανάσταση του Κοπέρνικου» για τις πολιτικές ασύλου. Και αργότερα ανακοίνωσε ότι θα μιλήσει τον Matteo Salvini στο τηλέφωνο, προσθέτοντας, "Καλωσορίζω όλους τους συμμάχους που θέτουν τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών κρατών μελών στο επίκεντρο των προβληματισμών".

Η ακροδεξιά εμφανίζεται σαν ο μεταρρυθμιστής της Ευρώπης, σαν προστάτης του λαού και κερδίζει έδαφος, τη στιγμή που οι κυβερνήσεις υποκύπτουν στις παράλογες πιέσεις των Βρυξελλών, που δεν αλλάζουν πολιτική, η αριστερά αλλού εμφανίζεται κατακερματισμένη κ αλλού κυβερνά υιοθετώντας νεοφιλελεύθερες τακτικές, η δεξιά δεν παίρνει θέση σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα και οι δυνάμεις του "ΟΧΙ" συνεχίζουν να αποφεύγουν τη μοναδική αλήθεια, ότι αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.

Το αποτέλεσμα είναι συλλαλητήρια και αντισυλλαλητήρια, πολεμικά και εμφυλιοπολεμικα σαλπίσματα στο βωμό της επεκτατικής τάσης του ΝΑΤΟ που καταφέρνει ακόμα μια φορά να κλονίζει την σταθερότητα στα Βαλκάνια.

Δεν αξίζει, δεν μας αξίζει. Αξία έχει μια νέα Ευρώπη, σε νέες βάσεις. Αξία έχει να βρούμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε την πηγή του φόβου και της αβεβαιότητα, την ίδια τη δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης που με πολιτικές λιτότητας, κλειστών συνόρων και πολλών ταχυτήτων μας οδηγεί να πιστέψουμε το παράλογο, ότι η σύγκρουση και ο διαμελισμός είναι η μόνη λύση.

Και μετά τι;

Όχι στο πανηπειρωτικό συλλαλητήριο-«θερμοκήπιο» της πατριδοκαπηλίας και του εθνικισμού.

Σύμφωνα με ανακοινώσεις σε διάφορες ιστοσελίδες ενημέρωσης και δημοσιογραφικά sites της Ηπείρου βλέπουμε πως αρχίζουν και στην Ήπειρο, στα Γιάννενα συγκεκριμένα, οι προετοιμασίες και οι σχεδιασμοί για την πραγματοποίηση και εδώ ενός «Μακεδονικού συλλαλητηρίου». Με αίτημα  την μη παραχώρηση της ονομασίας της FYROM όνομα το οποίο θα περιέχει το συνθετικό «Μακεδονία».Tο επίσημο κάλεσμα γίνεται από το "Συντονιστικό Ηπείρου για την Μακεδονία" σε συνεργασία με την «Επιτροπή για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας». 

Όπως και στο προηγούμενο «κύμα» Μακεδονικών συλλαλητηρίων (αρχής γενομένης από την Θεσσαλονίκη) έτσι και σε αυτό το δεύτερο κύμα που έχει αρχίσει να οργανώνεται ξανά με αφορμή τις εξελίξεις στην διαπραγμάτευση σε μια σειρά από πόλεις ανά την επικράτεια, κυριαρχεί το μονόδρομο, αδιέξοδο, ξεπερασμένο και ανιστόρητο σύνθημα «Η Μακεδονία είναι μια και είναι Ελληνική» , το οποίο μαζί με το γενικότερο πλαίσιο των συλλαλητηρίων καλλιεργεί το εθνικιστικό μίσος απέναντι στον λαό της ΠΓΔΜ και την πατριδοκαπηλία στην ελληνική κοινωνία.

Τα Μακεδονικά συλλαλητήρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αποτέλεσαν όπως είδαμε «θερμοκήπια» εθνικισμού και ακροδεξιών φωνών, οι οποίες κάθε άλλο παρά «μειοψηφίες» ήταν ή παραγκωνισμένες. Είδαμε ονόματα όπως ο Φράγκος Φραγκούλης, απόστρατος αξιωματικός, να εκτοξεύει κορόνες από το επίσημο πάνελ των ομιλητών, σαν άλλος κυβερνητικός εκπρόσωπος ή κάποιο θεσμικό πολιτειακό πρόσωπο.

Είδαμε την υπόδικη εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής να εισέρχεται μετά βαΐων και κλάδων στην συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης και λίγο αργότερα να σημειώνεται η πυρπόληση της κατάληψης Libertatia, μιας πολιτικής κινηματικής δομής που στέγαζε αυτόνομες και αναρχικές συλλογικότητες και δράσεις της πόλης. Θα μπορούσε να βρίσκεται κάποιος άνθρωπος εκείνη την στιγμή μέσα..

Μέχρι πρόσφατα ακόμα αντιλαμβανόμαστε πως μπορούν αυτά τα μαζικά εθνικιστικά συλλαλητήρια-«φυτώρια» να καλλιεργήσουν την ακροδεξιά και τις δώσουν «θάρρος» : H επίθεση στον δήμαρχο Μπουτάρη στην Θεσσαλονίκη ήταν απλά ένα ακόμα περιστατικό εγγεγραμμένο σε αυτήν την αλυσίδα του εθνικιστικού παροξυσμού και μάλλον όχι και το τελευταίο.

Ως Diem25 Ιωαννίνων σταθήκαμε από την αρχή κατά των συλλαλητηρίων αυτών που εκμεταλλεύονται τα πατριωτικά αισθήματα κάποιας κοινωνικής μερίδας, ανθρώπων που νιώθουν ταπεινωμένοι, αγανακτισμένοι και ανήσυχοι από την πολύχρονη απώλεια της εθνικής κυριαρχίας μας. Χωρίς να κυριαρχούμαστε από λογικές «πανφασισμού» , κατανοούμε  τον δημοκρατικό κόσμο που κινούμενος από την αγανάκτηση του και την έλλειψη εναλλακτικής αισθάνεται πως έτσι εκφράζει την  αντίθεση  του απέναντι στο σύστημα. 

Ως ως ένα κίνημα ευρωπαίων δημοκρατών και διεθνιστών που πρεσβεύουμε το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση όλων των λαών και των εθνοτήτων ενώ εναντιωνόμαστε σε όλα τα είδη επεκτατισμού και αλυτρωτισμού, καλούμε τον εργαζόμενο λαό, την νεολαία και όλη την κοινωνία που αγωνιά και αισθάνεται αγανακτισμένη να γυρίσει την πλάτη της στα συλλαλητήρια της εθνικής εκτόνωσης και του ακροδεξιού και πατριδοκάπηλου θερμοκηπίου.

Πολιτικές δυνάμεις που συμμετείχαν στα προηγούμενα ως διοργανώτριες ομάδες ήταν εκείνες που σφύριζαν αδιάφορα όταν η Eλλάδα έχανε την κυριαρχία της με την είσοδο της στο πρώτο μνημόνιο και τον Ιούλιο του 2015 τους είδαμε να συντάσσονται με την τρόικα εσωτερικού και εξωτερικού (Όπως ο Μακεδονομάχος Φράγκος Φραγκούλης που υποστήριζε το «Ναι» στο δημοψήφισμα του Ιουλίου..) Οι κραυγές τους για την «Ελλάδα» τώρα, είναι το άκρον άωτον της υποκρισίας.

Με ειλικρίνεια και ρεαλισμό λέμε στην τοπική κοινωνία της Ηπείρου πως πρέπει να ξεπεράσουμε τους εθνικούς μας μύθους και τα φαντάσματα στην ντουλάπα.

Την ώρα λοιπόν που η ολιγαρχία μονιμοποιεί τη χρεοδουλοπαροικία του ελληνικού λαού και (στο όνομα της δήθεν εξόδου από τα Μνημόνια) εγγυάται τη διαδικασία ερημοποίησης της Ελλάδας, η αναζωπύρωση για μια ακόμα φορά του «Μακεδονικού» είναι το τελευταίο που χρειάζεται η πατρίδα και η κοινωνία.

Αυτή τη στιγμή όμως που η χώρα ερημοποιείται και η περιοχή αποσταθεροποιείται, συλλαλητήρια από μια άλλη εποχή, με «Ζήτω ο Στρατός» και ύβρεις για γειτονικούς λαούς, αποτελούν ντροπή αλλά και απειλή για την τοπική κοινωνία της Ηπείρου. Αντιθέτως η «υπέρβαση» του Μακεδονικού αποτελεί πατριωτικό καθήκον.

Ως A.O. Diem25 Ιωαννίνων1 δηλώνουμε:



1. Η Αρχαία Μακεδονία, προφανώς, ήταν απολύτως και αποκλειστικά ελληνική – όσο ελληνική ήταν κι η Σπάρτη, η Θήβα, η Αθήνα, η Έφεσσος

2. Η γεωγραφική περιοχή της Αρχαίας Μακεδονίας δεν είναι σήμερα ελληνική, αλλά μοιράζεται μεταξύ τριών τουλάχιστον κρατών (ένα εκ των οποίων έχει και η Ελλάδα)

3. Για αιώνες τώρα από Βυζαντινών και Οθωμανικών χρόνων σλαβόφωνοι κάτοικοι της Μακεδονίας αυτοπροσδιορίζονταν ως «Μακεδόνες» (Η μεγάλη πλειοψηφία σήμερα κατοικεί στην ΠΓΔΜ)

4. Το 40% περίπου των κατοίκων της ΠΓΔΜ έχουν αλβανική εθνική και πολιτιστική ταυτότητα και δεν ομιλούν την Σλάβικη διάλεκτο της πλειοψηφίας.

5. Το μόνο που σταμάτησε και σταματά έναν εμφύλιο πόλεμο στην ΠΓΔΜ και κοντά στα σύνορα μας και επιζήμια για εμάς είναι η αντίληψη πως αλβανόφωνοι και σλαβόφωνοι έχουν κοινή εθνική και πολιτιστική ταυτότητα, αυτή του Μακεδόνα. Η ενωτική ταυτότητα του «Μακεδόνα» είναι η μόνη που δεν επιτρέπει μια εμφύλια σύρραξη Σλάβων - Αλβανών , τύπου «Βοσνία-Ερζεγοβίνη», στα βόρεια σύνορα μας.

6. Το δικαίωμα στον αυτό-προσδιορισμό ως «Μακεδόνας» ή «Μακεδονικό» δεν μεταφράζεται σε δικαίωμα να ταυτιστεί ένα κράτος σε μικρό εδαφικό μέρος της Αρχαίας Μακεδονίας με την ευρύτερη Μακεδονία που μέρος της κατέχουν τουλάχιστον τρία κράτη σήμερα.

7. Το δικαίωμα του αυτό-προσδιορισμού ως «Μακεδόνας» είναι δεδομένο για όσους ζουν στην γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας αλλά ο αλυτρωτισμός που μετατρέπεται σε επεκτατισμό είναι καταδικαστέος από όπου και αν έρχεται.



Προτείνουμε ως συμφέρουσα για όλους τους λαούς της περιοχής συμπεριλαμβανομένου και του Ελληνικού μια σύνθετη ονομασία για την ΠΓΔΜ που να περιέχει την λέξη «Μακεδονία» και «Μακεδονική» με σύνθετο γεωγραφικό προσδιορισμό. 

Φυσικά δεν ταυτίζουμε τα κράτη με τους λαούς τους. Το κράτος της ΠΓΔΜ πρέπει να εγκαταλείψει άμεσα κάθε προσπάθεια για μονοπώλησης της ιδέας της Μακεδονίας και κάθε μορφή αλυτρωτισμού με γενναίες παρεμβάσεις στο σύνταγμα και στο υστερικό εθνικιστικό αφήγημα που φέρνει τους λαούς σε μας σε διενέξεις. Δεν νοείται επεκτατικό-αλυτρωτικό σύνταγμα σε Ευρωπαϊκό έδαφος.


Ξεκαθαρίζουμε πως στεκόμαστε εμπόδιο στα αντίστοιχα υστερικά εθνικιστικά αφηγήματα της Ελλάδας τα οποία διχάζουν τον ελληνικό λαό και τον λαό της ΠΓΔΜ και δεν τους επιτρέπουν να συμμαχήσουν στην βάση των κοινών τους συμφερόντων.

Καλούμε την κοινωνία της Ηπείρου να γυρίσει την πλάτη στα πατριδοκάπηλα συλλαλητήρια , να επιλέξει την εποικοδομητική, ρεαλιστική ανυπακοή απέναντι στην χρεοδουλοπαροικία, να επιλέξει τον δρόμο της συναδέλφωσης των λαών μας, της ΠΓΔΜ και του Ελληνικού και όχι μαζικές ανιστόρητες-εθνικιστικές και αδιέξοδες εκτονώσεις που μπορεί να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην τοπική κοινωνία.

Ο «εχθρός» μας δεν βρίσκεται στους δρόμους, στα πεζοδρόμια και στα σπίτια των Βαλκανικών χωρών. Ο εχθρός μας δεν βρίσκεται στα μάτια των μικρών παιδιών στα Σκόπια, στην Αλβανία, στην Τουρκία, στην νεολαία, στους εργάτες των χωρών αυτών που υποφέρουν το ίδιο με εμάς από τη φτώχεια και την εξαθλίωση.


Ο «εχθρός» μας βρίσκεται στην Τρόικα εσωτερικού και εξωτερικού και στις ακροδεξιές εφεδρείες τους που σε αγαστή συνεργασία με την εγχώρια και εξωτερική ολιγαρχία καταδικάζουν τους λαούς σε φτώχεια, πείνα και μίσος, σπέρνουν διχόνοιες ανάμεσα σε ντόπιους και μετανάστες.


Kαμία ανοχή στην παρουσία της Χρυσής Αυγής στα Γιάννενα προκειμένω να βάλει σε λειτουργία τα «τάγματα εφόδου» της! Ο κόσμος να τους απομονώσει!

Ο «εχθρός» μας βρίσκεται στις Βρυξξέλες και στους διαδρόμους των σκιωδών Ευρωπαϊκών πολιτικών γραφείων, εκεί όπου αποφασίζεται ο διχασμός και η υποτέλεια των λαών, μέσα από τις σαθρές κοντόφθαλμες εθνοκρατικές και ρατσιστικές πολιτικές τους και η περαιτέρω εξαθλίωση τους με τις ανάλγητες ταξικές πολιτικές- εκεί όπου μπαίνει χρόνια τώρα η ταφόπλακα της δημοκρατίας στις χώρες της Ευρωπαϊκής ηπείρου και συντελείται η Ευρωπαϊκή αποδόμηση.

Ο «εχθρός» μας βρίσκεται στο σιδηρόφρακτο εγχώριο και εξωτερικό κατεστημένο που εντείνει την υποτέλεια και την χρεοδουλοπαροικία μας σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση που ψηφίζει και εφαρμόζει μνημονιακά μέτρα που καταστρέφουν, ξεπουλάν και ερημοποιούν τον τόπο, που πνίγει πρόσφυγες και μετανάστες στο Αιγαίο, που συμμετέχει σε μιλιταριστικές «λύσεις-βομβαρδισμών» στους λαούς της Μ. Ανατολής.

Ο γνήσιος, υπεύθυνος και ρεαλιστικός πατριωτισμός του 2018 απαιτεί από εμάς προσήλωση και σοβαρότητα στον αγώνα για την αποδέσμευση μας από τα δεσμά της χρεοδουλοπαροικίας .

Παράλληλα απαιτεί και την «υπέρβαση» των σημερινών εθνικών μας μυθευμάτων  που βάζουν εμπόδια στην από κοινού πάλη των λαών του Ευρωπαϊκού εδάφους, που εκτρέφουν και ωφελούν μόνο την ακροδεξιά και τις συντηρητικές δυνάμεις - εφεδρείες του συστήματος.

-ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ «ΔΩΡΟ» ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΣΟΣ

-ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΧΡΕΟΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΙΑ

-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ.


                               Α.Ο 1. Diem25 Ιωαννίνων.

Η μνήμη της Λουίζ Μισέλ μας θυμίζει την αναγκαιότητα της πάλης για την κοινωνική απελευθέρωση και δικαιοσύνη.

Του Ραφαήλ- Νικόλαου Μπελενιώτη(Μέλος Diem25-MεΡα25, Α.Ο. Ιωαννίνων 1). 

Η Λουίζ Μισέλ θα γεννηθεί σαν σήμερα 29 Μαΐου του 1830. Αν και ηγετική φυσιογνωμία του αναρχικού ελευθεριακού κινήματος της Γαλλίας και της Παρισινής Κομμούνας , αν και έχει δώσει το όνομα της σε έναν Γαλλικό σταθμό του Μετρό της Γαλλικής πρωτεύουσας, αν και υπερασπίστηκε με το σώμα και την καραμπίνα της την Παρισινή Κομμούνα του 1871 μέσα στα χαρακώματα μαζί με τους συντρόφους της και στο νεκροταφείο της Μονμάρτης στην διάρκεια της αιματηρής βδομάδας. Παρόλα αυτά είναι από τις λιγότερο αναγνωρισμένες φιγούρες, αντρικές ή γυναικείες, της επαναστατικής Γαλλίας.


Οι μαρτυρίες από συντρόφους της που έζησαν μαζί της την διάρκεια της κομούνας του Παρισιού, κάνουν λόγο για μια δυναμική γυναίκα επαναστάτρια, για μια δεινή ρήτορα που καταχειροκροτούνταν από πλήθη ανδρών και γυναικών. Για μια πραγματική αγωνίστρια που δεν έλειπε καθόλου τόσο από το θεωρητικό όσο και από το πρακτικό κομμάτι της αντίστασης και του αγώνα.


Το καθεστώς των Γαλλικών Βερσαλλιών θα την καταδικάσει έπειτα από την καταστολή της εξέγερσης της κομούνας σε εξορία από τα Γαλλικά εδάφη στην Ωκεανία, μαζί με πλήθος πολιτικών εξόριστων, σοσιαλιστών και αναρχικών. Κατά την εξορία της θα δώσει το είναι της να «δημιουργήσει» μια ανθρώπινη κοινότητα των εξόριστων. Άλλωστε ως γνωστόν και από τους δικούς μας εξόριστους αγωνιστές της εθνικής αντίστασης και του ΚΚΕ στην Μακρόνησο και την Γυάρο οι πολιτικοί εξόριστοι ανά την ιστορία δεν είχαν παρά την συντροφικότητα τους, ο ένας τον άλλον προκειμένου να επιβιώσουν. Θα εναρμονιστεί με την φύση, θα σηκώσει κεφάλια ακόμα και στους τοπικούς φύλακες, θα τους μπει για ακόμα μια φορά στο μάτι. Θα αναπτύξει επίσης σχέσεις με τον Πολ Λαφάργκ ηγετική φυσιογνωμία του σοσιαλιστικού κινήματος της Γαλλίας. Σε ένα γράμμα της στον Πολ, ακόμα εξόριστη, μεταξύ άλλων γράφει :


«Μη λυπάσαι για μένα, είμαι πιο ελεύθερη από πολλούς από εκείνους που περπατούν κάτω από τον ανοικτό ουρανό. Το πνεύμα τους είναι φυλακισμένο, είναι αλυσοδεμένοι από την ιδιοκτησία τους, από τα χρηματικά τους συμφέροντα, τις θλιβερές αναγκαιότητες της ζωής τους. Είναι τόσο απορροφημένοι, που δεν μπορούν να ζήσουν σαν ζωντανά, σκεπτόμενα όντα».


Η Λουίζ κατά την διάρκεια της εξορίας της ήρθε σε επαφή με τους ιθαγενείς Kanaks , τους οποίους διδάσκει γραφή και ανάγνωση, μελετάει και απολαμβάνει τον πολιτισμό τους και την αντίσταση τους ενάντια στην αποικιακή Γαλλία :

«Κατακλύζω τη μοναξιά μου με χιλιάδες μνήμες. Και τους αγαπημένους μου Κανάκ! Πόσο βάρβαροι είναι οι πολιτισμένοι! Έμαθα τη γλώσσα τους, τη μουσική τους, τα τραγούδια τους. Έζησα ανάμεσά τους και με αγάπησαν σαν να ανήκα στη φυλή τους. Ίδρυσα ένα σχολείο και σε ελάχιστο χρόνο είχα διδάξει αυτούς τους μικρούς άγριους να διαβάζουν και να μετρούν, αλλά πρέπει να πω ότι επινόησα μια ειδική μέθοδο για χρήση τους».


Μετά την επιστροφή της στην Γαλλία το 1880 θα γνωρίσει θριαμβευτική υποδοχή από τους Γάλλους συντρόφους και ομοϊδεάτες της. Θα οργώσει τις Γαλλικές πόλεις και την Γαλλική επαρχία και θα προφητεύσει το λαμπρό μέλλον της σοσιαλιστικής επανάστασης και του αναρχικού κόσμου. Πλέον είναι  μια αναγνωρισμένη από τον κόσμο, από τα κάτω, επαναστάτρια. Θα υπάρξει μέχρι τον θάνατο της πολυγραφότατη, θα ασχοληθεί με διάφορα λογοτεχνικά είδη, ποίηση, παιδικά παραμύθια, νουβέλες αλλά θα σημειώσει και έντονη πολιτική παραγωγική σκέψη. Οι πύρινοι λόγοι της για την «υπέροχη αυγή της απελευθέρωσης» και για τους βομβιστές αναρχικούς της εποχής της που «σκοτώνουν τέρατα για να ζήσει η ανθρωπότητα» θα μείνουν ανεξίτηλοι. Υπήρξε μια από τις πιο δυναμικές γυναίκες αγωνίστριες .


Σήμερα, που η αθλιότητα των μνημονίων, το σκοτάδι που ξερνάει η κρίση του συστήματος σε κάθε πτυχή της ζωής μας με την φτώχεια, τον φασισμό, τον ρατσισμό και παράλληλα με την πιο στυγνή καταστολή κάθε αντίδρασης και φωνής που πάει κόντρα στην νεοφιλελεύθερη δυστοπία των από πάνω, οφείλουμε να έχουμε στην μνήμη μας  αγωνίστριες όπως η Λουίζ Μισέλ, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ανθρώπου βράχου αμετακίνητου από τον σκοπό του ανεξαρτήτων των περιστάσεων.


Σήμερα, που οι πολιτικές διώξεις και η αυταρχικότητα των κυβερνώντων και του συστήματος έχει φτάσει σε τεράστια ύψη πανευρωπαϊκά, με χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτά του «τεχνοκρατικού» και «αθόρυβου» πραξικοπήματος στην Ιταλία από τον Πρόεδρο της Ιταλίας πριν λίγες μέρες, μια παραλλαγή του δικού μας 2015 «του σύντομου καλοκαιριού της αναρχίας» μας εδώ στην Ελλάδα, βλέπουμε πως οι κυβερνήσεις ανατρέπουν τους λαούς και όχι λαοί της κυβερνήσεις.. Με χαρακτηριστικό παράδειγμα το μένος της καταστολής  στην Γαλλία απέναντι στους χιλιάδες διαδηλωτές εργάτες και φοιτητές που διαμαρτύρονταν απέναντι στα νέα μέτρα του Μακρόν. Με όλα αυτά τα παραδείγματα και με την μνήμη της Λουίζ, καλό είναι να έχουμε στο μυαλό μας πόσο εύκολα η δημοκρατία «ξεχνάει» τον εαυτό της και απομακρύνεται από την έννοια που περιγράφει.


Η Λουίζ Μισέλ αυτή η γυναίκα - σύμβολο μας θυμίζει πως κομμάτι όλων των αγώνων του σήμερα για κοινωνική δικαιοσύνη πρέπει να είναι και ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση της γυναίκας. Οι γυναίκες με το βάθεμα της πολύπλευρης κρίσης των τελευταίων δέκα χρόνων έχουν επωμιστεί το βάρος του σπιτιού, τις «ελαστικές συνθήκες εργασίας» που έχουν γίνει εφιαλτικές για πολλές γυναίκες εργαζόμενες, αλλά και μια σειρά άλλων αιτημάτων για ζητήματα που πληγώνουν την γυναίκα του σήμερα στους χώρους εργασίας, στον σπίτι και στον δρόμο. Τα αιτήματα του φεμινιστικού κινήματος ζούνε μέσα στην ανάμνηση της Λουίζ από την Γαλλία, την Γερμανία ως και την Ελλάδα σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο. Ας τα φέρουμε ξανά στο προσκήνιο και στον δρόμο. 

*Το La Rebelle αποτελεί τη βιογραφική ταινία της Λουίζ Μισέλ, γυναίκας επαναστάτριας που συμμετείχε στην Παρισινή Κομμούνα.Βγήκε το 2009 και αναφέρεται στη ζωή της Λουίζ από τη στιγμή της καταδίκης της και της εξορίας της στην Ωκεανία ως την επιστροφή της στη διδασκαλία όταν έγινε η γενική αμνηστία. Επικεντρώνεται στη σχέση που αναπτύσσει με τους συντρόφους της στη διάρκεια του εγκλεισμού της και στη σχέση με τους ιθαγενείς και τη συμμετοχή της στην αντίστασή τους στην αποικιακή Γαλλία. Η μετάφραση και ο υποτιτλισμός έγινε από την Κατάληψη Σινιάλο τον Μάη του 2014, όπου και προβλήθηκε στο πλαίσιο των γενεθλίων για τα 4 χρόνια της κατάληψης. Μπορείτε να την δείτε παρακάτω απο το κανάλι "Μια Εποχή στην Κόλαση":

Πανηπειρωτικό συλλαλητήριο 1η Ιουνίου : Μαζικό ΟΧΙ στην καταστροφή του περιβάλλοντος!

                   Η ΕΞΟΡΥΞΗ ΦΕΡΝΕΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΗΣΗ.

                      ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ .. ΒΡΩΜΑΕΙ ΜΠΑΡΟΥΤΙ.

Η ανθρωπότητα τον τελευταίο ενάμιση αιώνα καταστρέφει με λύσσα την δουλειά που έκαναν τα φυτά πριν από εκατομμύρια χρόνια, κατακαίει το πετρέλαιο, αυτό που αφελώς αποκαλεί απόθεμα ενέργειας, ενώ στην πραγματικότητα είναι απόθεμα τάξης! 

Προκαλεί με την ενέργεια της αυτή την παραγωγή χάους κι αταξίας με τέτοιο ρυθμό που η Φύση είναι αδύνατον να καθαρίσει όλη την κόπρο του Αυγείου, με τελικό αποτέλεσμα την διατάραξη της ισορροπίας του κλίματος της Γης, αυτής που επέτρεψε στο είδος μας να αναδυθεί στην κυριαρχία του πλανήτη!

 Πρόκειται για μια ξεκάθαρη αυτοχειρία! Κι ενώ ο άνθρωπος, μέσω της επιστήμης, αποφάσισε επιτέλους να μιμηθεί τα φυτά, να χρησιμοποιεί το φως του ήλιου και να δημιουργεί δομές από το χάος, ο αχαλίνωτος καπιταλισμός, τυφλός σαν το απόλυτο σκοτάδι, οδηγεί τα ανδρείκελα πολιτικούς, στην λήψη αποφάσεων, όπως η εξόρυξη του πετρελαίου και των υδρογονανθράκων, τις οποίες δεν είναι ικανοί να κατανοήσουν, αλλά ούτε έχουν και το δικαίωμα να πάρουν, μιας κι επηρεάζουν το ίδιο το μέλλον της ανθρωπότητας!

Σε περιόδους οικονομικών κρίσεων ,όπως αυτή που η Ελλάδα διανύει σήμερα, το περιβάλλον περνά σε δεύτερη μοίρα και ενίοτε εκχωρείται φθηνά, γιατί υπάρχουν πιεστικές ανάγκες για ρευστοποίηση του φυσικού πλούτου.
 
Κι όταν λείπει το χρήμα ,οι κυβερνήσεις το αναζητούν οπουδήποτε-και με οποιοδήποτε κόστος: κεφάλαια που προορίζονται για προγράμματα περιβαλλοντικής προστασίας καταλήγουν αλλού, περιβαλλοντικοί μηχανισμοί “χαλαρώνουν”, τα αναξιοποίητα κοιτάσματα ορυκτών πόρων φαντάζουν ξαφνικά σαν κότα με τα χρυσά αβγά κ η εφαρμοζόμενη μακροοικονομική πολιτική αρχίζει να αφήνει βαθύτερο αποτυπώματα στο περιβάλλον.

Το παραπάνω σκηνικό εξελίσσεται τώρα και στην Ήπειρο. Τα σχέδια της πολυεθνικής Rapsol, του Κ. Σταθάκη και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που σε πλήρη συνέχεια της μνημονιακής και νεοφιλελεύθερης τους κατρακύλας θυσιάζουν ολόκληρη την φυσική ομορφιά της Ηπείρου και την υγεία των κατοίκων , δεν θα ωφελήσουν σε καμία περίπτωση την τοπική κοινωνία. Οι μόνοι που θα ωφεληθούν από την βάρβαρη αυτή αφαίμαξη της Γης, θα είναι η πετρελαϊκή εταιρία και ο κόσμος των ασύδοτων επενδυτών και των πολυεθνικών όπου θα λάβει το μήνυμα: «Ύδωρ και Γη στους επενδυτές!».                                               
 Οι νέες θέσεις εργασίας είναι απλά μια παγίδα, μια σταθερά που έρχεται σε κάθε παρόμοια περίπτωση να θολώσει τα νερά. Η ίδια η Ε.Ε. και μια σειρά από χώρες που έχουν εγκαταλείψει ή αρχίζουν να εγκαταλείπουν τις εξορύξεις χαρακτηρίζουν «ξεπερασμένη» την ανάπτυξη αυτή που έρχεται να μας σώσει : Τονίζουν πως οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας είναι πλέον ένας μονόδρομος. Η συγκεκριμένη εταιρία έχει παρουσία σε 40 χώρες παγκοσμίως, κυρίως της Λατινικής Αμερικής με αρκετές καταγγελίες για περιβαλλοντικά εγκλήματα και ατυχήματα με διαρροές σε βάρος της.

Οργανώσεις όπως της Greenpeace και της WWF καταγγέλλουν πως περιοχές Natura , δηλαδή προστατευόμενες, έχουν παραχωρηθεί από το κράτος προς έρευνα για τον εντοπισμό υδρογονανθράκων. Η διαδικασία της έρευνας για τον εντοπισμό κοιτασμάτων είναι ιδιαίτερα επιβαρυντική και καταστροφική για το περιβάλλον, μέσω της μεθόδου εξόρυξης της υδραυλικής ρωγμάτωσης Fracking. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συμφωνία για τις έρευνες και την εξόρυξη υδρογονανθράκων στην Ήπειρο δεν απαγορεύει το fracking ως εξορυκτική μέθοδο.

Οι επιπτώσεις όμως είναι τεράστιες στο περιβάλλον. Ως γνωστόν οι εταιρίες φεύγουν κάποια στιγμή από τον τόπο των επενδύσεων και αυτοί που μένουν είναι οι κάτοικοι. Η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα, η καταστροφή του εδάφους και του υπεδάφους κατά την διάρκεια τόσο των «ερευνών» όσο και κατά των εξορύξεων, η δυσωδία του πετρελαίου είναι μόνο λίγα ενδεικτικά των καταστροφών που θα «μείνουν» για τους κατοίκους και τα παιδιά τους.

Είναι πραγματικά αδιανόητο να συζητάει κανείς για εξορύξεις υδρογονανθράκων σε τόπους όπως η Ήπειρος και το Ιόνιο και μάλιστα σε πολύτιμες περιοχές όπως το Εθνικό πάρκο Βόρειας Πίνδου ,με τα θαυμάσια τοπία του και τον φυσικό πλούτο που διαθέτουν. Το αναπτυξιακό πρόγραμμα αυτών των περιοχών θα έπρεπε να στηριχθεί σ΄αυτά τα φυσικά πλεονεκτήματα κ όχι να κινδυνεύσει!

Όταν όλος ο πλανήτης βρίσκεται σε τροχιά απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα κ επείγουσας αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, η επιλογή της Ελλάδας να στραφεί προς υδρογ/θρακες, είναι πολιτικά κοντόφθαλμη και υπονομεύει κάθε προσπάθεια αλλαγής πορείας προς καθαρή ενέργεια και πραγματική βιώσιμη ανάπτυξη.

Καλούμε τον εργαζόμενο λαό της Ηπείρου, τους ανέργους, την νεολαία να δώσουν ένα ηχηρό παρών στην πανηπειρωτική πορεία κατά των εξορύξεων υδρογονανθράκων στην Ήπειρο!

Καλούμε τους αγωνιστές από την Χαλκιδική στις σκουριές , αλληλέγγυους από όλη την Ελλάδα, κατοίκους που περιοχών που έχουν βιώσει παρόμοιες καταστροφές ή απειλείται από αυτές ο τόπος τους να πυκνώσουν τις γραμμές του αγώνα την 1η Ιούνιου στις 6μμ στην Περιφέρεια Ηπείρου.

Ας γίνει η 1η Ιούνιου ένα ορμητικό ποτάμι αγανάκτησης και οργής με αφετηρία τα Ιωάννινα που θα βάλει ένα τέλος στα σχέδια κυβέρνησης και πολυεθνικών που οραματίζονται κέρδη για τους «λίγους» μέσα από την καταστροφή που βιώνουν οι «πολλοί» .

Ας γίνει η αρχή για ένα νέο όραμα για μια Βιώσιμη Ελλάδα και Ευρώπη που ζει εντός των φυσικών ορίων του πλανήτη, ελαχιστοποιώντας τις οικολογικές συνέπειες των δραστηριοτήτων της και πασχίζοντας να διατηρήσει όσα περισσότερα ορυκτά καύσιμα γίνεται εντός της γης.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 1Η ΙΟΥΝΙΟΥ 6:00 μμ, ΠΕΡΙΦΕΡΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ.

ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΑΖΙΚΟ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ!