Δεν αξίζει να τσακωνόμαστε για το "Μακεδονικό" (και για οτιδήποτε άλλο).

Του Νίκου Βακολίδη (Μέλος Α.Ο Ιωαννίνων 1 Diem25 -Μέρα25 ). 

Ο Βίκτωρ Ορμπαν υπονομεύει και πάλι την προώθηση λύσεων που εξυπηρετούν την Ελλάδα, τα Σκόπια και τη σταθεροποίηση της περιοχής των Βαλκανίων καθώς και την ίδια την ευρωπαϊκή προοπτική.

 Ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας δημοσίευσε ένα βίντεο το Σάββατο 2 Ιουνίου, υποστηρίζοντας τις προσπάθειες του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης της πΓΔΜ να εμποδίσει τη λύση της διαμάχης για το μακροχρόνιο όνομα με την Ελλάδα.Στο βίντεο μήνυμα του, ο Orbán, ο οποίος είναι επίσης μέλος του ΕΛΚ, χαιρέτισε τους "σοφούς και θαρραλέους ηγέτες του κόμματος ... που δεν θα υποκύψουν κάτω από την πίεση ξένων δυνάμεων".

Όλα αυτά, το Σάββατο, 2 Ιουνίου, τη στιγμή που χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν υπέρ του μακεδονικού εθνικιστικού κόμματος αντιπολίτευσης VMRO-DPMNE (ΣΕΚ) στα Σκόπια και κατά των συνομιλιών μεταξύ της κυβέρνησής τους και της Αθήνας για την εξεύρεση λύσης στη διαμάχη για το όνομα που εμποδίζει και την ένταξη στην ΕΕ.

Στο μεταξύ ορισμένες κυβερνήσεις , που εμφανίζονται να θεωρούν τους Έλληνες "ξεροκέφαλους" όσον αφορά το ονοματολογικό, συμμαχούν με τον Ορμπαν και υιοθετούν τις απόψεις του σε σημαντικά ζητήματα. Η νέα κυβέρνηση της Ιταλίας με υπουργό εσωτερικών τον Ματτεο Σαλβινι, γραμματέα της Λεγκας του Βορρά , πλησιάζει τον Βικτορ Ορμπαν αλλά και άλλους ευρωσκεπτικιστες πρωθυπουργούς που έχουν λάβει σκληρά μέτρα κατά των μεταναστών. 

Ο Σαλβινι αποκάλυψε ότι είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Ούγγρο πρωθυπουργό, γνωστό για τον παραμεθόριο τοίχο που χτίστηκε με απόφαση του κατά της άφιξης των αιτούντων άσυλο.

Ο άξονας Ρώμη-Βουδαπέστη φαίνεται να διευρύνει τις επαφές του και με την Αυστρία υπό την ηγεσία του ακροδεξιού Sebastian Kurz. Στην πραγματικότητα, η Βιέννη έχει γνωστοποιήσει ότι η Ιταλία είναι «ισχυρός σύμμαχος» στο θέμα της μετανάστευσης.

Το ευρωσκεπτικιστικο μέτωπο εμφανίστηκε στο Συμβούλιο Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, στο οποίο είναι σε διαβούλευση η βουλγαρική πρόταση για την αναθεώρηση του κανονισμού του Δουβλίνο ΙΙΙ, αυτού που αναφέρει ότι - όταν φτάνουν στην Ευρώπη - οι μετανάστες είναι ευθύνη αποκλειστικά των χωρών πρώτης άφιξης τους. Φτάνοντας στο Λουξεμβούργο για τη συνάντηση με άλλους Υπουργούς Εσωτερικών, ο Αυστριακός Υπουργός Herbert Kickl είπε ότι αν - όπως αναμένεται - τώρα δεν έρθει σε οποιαδήποτε συμφωνία για τη μεταρρύθμιση της Δουβλίνο ΙΙΙ, τότε τον Σεπτέμβριο (όταν η Προεδρία θα είναι στην Αυστρία), «Θα ανακοινώσω κάτι σαν μια μικρή επανάσταση του Κοπέρνικου» για τις πολιτικές ασύλου. Και αργότερα ανακοίνωσε ότι θα μιλήσει τον Matteo Salvini στο τηλέφωνο, προσθέτοντας, "Καλωσορίζω όλους τους συμμάχους που θέτουν τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών κρατών μελών στο επίκεντρο των προβληματισμών".

Η ακροδεξιά εμφανίζεται σαν ο μεταρρυθμιστής της Ευρώπης, σαν προστάτης του λαού και κερδίζει έδαφος, τη στιγμή που οι κυβερνήσεις υποκύπτουν στις παράλογες πιέσεις των Βρυξελλών, που δεν αλλάζουν πολιτική, η αριστερά αλλού εμφανίζεται κατακερματισμένη κ αλλού κυβερνά υιοθετώντας νεοφιλελεύθερες τακτικές, η δεξιά δεν παίρνει θέση σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα και οι δυνάμεις του "ΟΧΙ" συνεχίζουν να αποφεύγουν τη μοναδική αλήθεια, ότι αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.

Το αποτέλεσμα είναι συλλαλητήρια και αντισυλλαλητήρια, πολεμικά και εμφυλιοπολεμικα σαλπίσματα στο βωμό της επεκτατικής τάσης του ΝΑΤΟ που καταφέρνει ακόμα μια φορά να κλονίζει την σταθερότητα στα Βαλκάνια.

Δεν αξίζει, δεν μας αξίζει. Αξία έχει μια νέα Ευρώπη, σε νέες βάσεις. Αξία έχει να βρούμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε την πηγή του φόβου και της αβεβαιότητα, την ίδια τη δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης που με πολιτικές λιτότητας, κλειστών συνόρων και πολλών ταχυτήτων μας οδηγεί να πιστέψουμε το παράλογο, ότι η σύγκρουση και ο διαμελισμός είναι η μόνη λύση.

Και μετά τι;

Λες να γίνει πόλεμος; - Άρθρο του Νίκου Βακολίδη.

Όχι δεν θα γίνει. 

Η Ευρώπη συμπληρώνει 70 χρόνια χωρίς πολεμικές συρράξεις μεταξύ των κρατών της, κατά πολλούς το μεγαλύτερο επίτευγμα της Ενωμένης Ευρώπης. Η διακίνηση Ευρωπαίων πολιτών γίνεται ελεύθερα, τα σύνορα δεν χωρίζουν πλέον τους κατοίκους της Γηραιάς Ηπείρου. Το οικοδόμημα έχει γερά θεμέλια. 

Γιατί να κάνεις πόλεμο όταν μπορείς να υποτάξεις τους λαούς με άλλα μέσα, με χρέη και με δάνεια; 

Γιατί να κάνεις πόλεμο όταν μπορείς να αποχαυνώσεις τους λαούς με δανεικά χρήματα, δημιουργώντας ψευδαισθήσεις ευημερίας και ανωτερότητας;

Γιατί να κάνεις πόλεμο όταν μπορείς να προκαλέσεις εμπόλεμες καταστάσεις στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική και άλλες περιοχές που δεν ενισχύεις, για κάποιο λόγο οικονομικά, και επιτρέπεις την ύπαρξη ολοκληρωτικών καθεστώτων που αγοράζουν τα όπλα που παράγεις;

Γιατί να κάνεις πόλεμο και να προκαλέσεις μείωση μισθών για να αυξήσεις τα κέρδη σου, όταν οι πόλεμοι που προκάλεσες αλλού θα σου φέρουν φτηνά εργατικά χέρια στην πόρτα σου, τη στιγμή που έχεις ήδη πείσει τους αυτόχθονες ότι, λόγω κρίσης, και οι ίδιοι δεν θα πρέπει να ζητάνε πολλά; Με ένα σμπάρο, δύο τρυγόνια.

Τι χρειάζεται ο πόλεμος στην Ευρώπη όταν πλέον έχεις εξασφαλίσει τα κέρδη σου και έχεις υποδείξει νέους εχθρούς στους Ευρωπαίους ώστε να τους εξωθήσεις στην επιλογή ακροδεξιών κυβερνήσεων που θα επιβάλλουν τον γενικευμένο έλεγχο που τελικά σχεδίαζες;

Όχι, δεν χρειάζεται πόλεμος και είμαστε περήφανοι για αυτό, περήφανοι που υπάρχουν οι υπερπατριώτες που θα μας σώσουν από τους κακούς. Από αυτούς που μεγάλωσαν εκτός των συνόρων της ανωτερότητας μας, από αυτούς που, κάποιοι φρόντισαν να μας πείσουν, ότι είναι άξιοι της μοίρας τους.
Εμείς που ισχυριζόμαστε ότι είμαστε πολιτισμένοι, ποιας μοίρας είμαστε άξιοι;

Εμάς που βλέπουμε ανθρώπους να πεθαίνουν από βόμβες, αρρώστιες και πείνα και νιώθουμε ότι είμαστε τυχεροί που δεν πάθαμε τα ίδια, ποιο μέλλον μας αξίζει;

Ποια ελπίδα έχουμε όταν δεχόμαστε ότι το κακό μπορεί να συμβαίνει αρκεί να μην συμβαίνει σε εμάς και να μη μας χτυπάει την πόρτα όποιος το έχει υποστεί. Τι συμβαίνει μέσα μας όταν αναρωτιόμαστε αν θα γίνει πόλεμος όταν κάπου στη γη γίνεται ήδη πόλεμος;

Γιατί δεν αναρωτιόμαστε πια γιατί να γίνεται πόλεμος;

Τι πρέπει να μας συμβεί για να δούμε τους ανθρώπους σαν ψυχές, να δούμε τον ίδιο τον εαυτό μας σαν άνθρωπο;

Τα θεμέλια μας σάπισαν. Πόλεμος δεν θα γίνει γιατί γίνεται ήδη... στη Γη. Πείνα, αρρώστια δεν θα έρθει, υπάρχει ήδη... στη Γη. 70 χρόνια χωρίς πόλεμο... στην Ευρώπη.

Και άλλα τόσα χωρίς ελπίδα για όλους, αν συνεχίσουμε να πιστεύουμε ότι αυτό που συμβαίνει μας αξίζει και αυτό που θεωρούμε χειρότερο, αξίζει σε αυτούς που το υπομένουν και ότι εμείς δεν έχουμε καμία ευθύνη για αυτό και ακόμα περισσότερο, ότι δεν θα μας χτυπήσει την πόρτα.

Νίκος Βακολίδης.